Om het voor de toeristen helemaal een interessante ervaring te maken, zijn er ook een aantal acteurs aan het werk. Een aantal ambachtslieden oefenen oude beroepen uit zoals een "blacksmith" die nog wandversieselen maakt en in de plaatselijke "backery" kunnen we ambachtelijk gemaakte broodjes kopen. Natuurlijk lopen al de acteurs er toepasselijk in klederdracht rond. Ik vind dit soort plaatsjes achter dit concept erg indrukwekkend omdat je je echt in die tijd waant en je nergens, behalve af en toe een glimp op een weg of de parkeerplaats, afgeleid wordt door hedendaagse aspecten. Het maakt het ook heel illustratief voor kinderen om te zien hoe het er toen aan toe ging, omdat zij nog het kader missen die volwassenen uit foto's en verhalen reconstrueren.

Terwijl wij de parkeerplaats op rijden horen we al meermalen de fluit van een stoomtrein en terwijl wij nog de spullen pakken is Zenno is niet meer te houden. Bang dat hij de trein gaat missen maant hij ons aan: "opschieten, want ik denk dat de trein weer weg rijdt! Pappa ik wil voor de trein staan, boem, zodat hij stopt en ons mee neemt". Uiteindelijk sturen we Zenno met zianna vooruit, "ga maar kijken naar de trein en zeg maar tegen de conducteur dat hij moet wachten, omdat wij eraan komen". We zijn wat verast als hij inderdaad meteen met Zianna die kant op loopt, terwijl hij onderweg Zianna alles vertelt van de trein.

We starten dus met een ritje met de stoomtrein. Dit is een touristische atractie die al sinds de eerste helft van de 20e eeuw functioneert. Toen BC van een schotse graaf zijn prive trein kreeg, die hij gebruikte om in deze omgeving met vrienden rond te reizen en te jagen, hebben ze de luxieuse eetwagon aan het spoorwegmuseum van Canbrook gegeven. Omdat ort Steele al een rijdend touristisch spoorbaantje had hebben zij de locomotief en "gewone"passagierswagons gekregen. Deze zijn inmiddels in oorspronkelijke kleuren geschilderd en doen nu dienst op dit kleine stukje authenticiteit.


Kaartjes alstublieft

Een klein spoortje leidt on naar een tussenstop, waar we uit kunnen stappen op een houten peronnetje aan de rand van een grote vallei. We hebben hier prachtig uitzicht over de vallei en zien recht voor ons tussen de uitlopers van de Purcell Mountains hoe het regenwater van de Moyie River zich mengt met het gletsjerwater van de Kootenay River. Over onze schouders kijken de eerste pieken van de Rocky Mountains met ons mee naar dit prachtig vergezicht. In dit majestieuze landschap zien we nog net de rand van het 19e eeuwse Fort Steele en het voelt alsof de goudkoorts nog heerst. Dan gaat de stoomfluit, en stappen we weer in de trein en gaat onze tijdreis verder naar Fort Steele station.

Fort Steele is een plaats ontstaan rond een nederzetting van de North West Mounted Police die uitgestuurd was om onrust van de indianen te onderdrukken. Deze onrust was ontstaan doordat Chief charlotte van de Ktunaxa een van zijn mensen die op verdenking van de moord op twee blanken, uit de cel haalde. Zoals hij het verwoorde, het moet niet zo zijn dat mijn mensen gestraft worden op verdenking van een moord op een blanke, terwijl de blanken vele indianen vermoorden en ik nooit iemand bestraft zie worden. De Superintendant van de Mounties, Samuel Steele, vond niet dat deze onrust reden was voor een fort, maar hield zich aan zijn orders, en stichtte het fort, dat later zijn naam zou krijgen. De bevrijde indiaan werd door hem trouwens vrijgesproken vanwege gebrek aan bewijs. Zijn woorden: "Wij zijn hier heengestuurd om het recht te handhaven, en dat zullen we consequent doen, waarbij blank en indiaan dezelfde rechten hebben".


Fort Steele

Toen er in 1864 in Wild Horse Creek goud gevonden werd, groeide dit stadje in ijl tempo als bevoorradings stad op. Hier maakten slimme entepreneurs goed geld. Zo claimde iemand het recht van overtocht over de Kootenay River, en huurde dit recht voor $500 per jaar. Goudzoekers waren toendertijd bereid om $5 per persoon en $10 per bepakte ezel te betalen en duizenden goudzoekers kwamen via de Dewdney Trail, die Hope met de goudvelden verbond, hier langs.



Zenno wil wel in Windsor overnachten

Maar zo snel kan ook de glorie vergaan, toen er voor gekozen werd door de Canadian Pacific Railway, dat de spoorlijn Fort Steele niet aan zou doen maar Cranbrook, was het binnen de korste keren gedaan met de glorie en begin 20ste eeuw was Fort Steele een spookstad.