Op advies van een stel Duitsers, die ons hun brandhout en jaarpas tot de nationale parken verkochten, is ons volgende camping die in McDonald Creek prov.park. Dit is voor ons doen weer een eind rijden en daarom hebben we een strak plan opgevat. Vroeg opstaan om 700 uur en terwijl ik de kinderen in hun stoeltjes zet zal Chris het ontbijt voor onderweg klaarmaken.

In de praktijk blijkt 700 uur iets te ambitieus maar om 800 uur rijden we de camping af. Tegenover de camping is een sanistation waar ik de auto nog even moet legen van het black en gray water en ook weer vers water kan bij vullen, terwijl Chris ons ontbijt klaar maakt.

Het legen gaat gesmeerd, maar ik blijf prutsen met het vullen van de camper. Om vers water toe te voegen zit er een dopje met een opening aan de (andere) kant van de camper. Deze opening is net groot genoeg om een tuinslang in te steken, maar de slang moet in de opening gehouden worden want ruimte om hem er ver in te steken heb je niet. Dus de routine is als volgt: eerst moet de slang er voorzichtig in hangen, vervolgens terug lopen naar de waterkraan aan de paal en die aan zetten, dan de slang weer oprapen van de grond omdat hij door de waterdruk uit het gat gegleden is. Na het schoonmaken van de slangmond deze weer voorzichtig terug stoppen in het gat om te voorkomen dat jezezelf helemaal nat spuit, dan de kraan een beetje harder zetten en vervolgens zien dat het water er net zo snel weer uitstroomt als dat het erin gaat.

Zo sta ik daar een tijd lang van alles te proberen om water in de tank te krijgen, en begin behoorlijk mijn geduld te verliezen. Ik sta hier onze kostbare tijd te verlummelen aan zo'n stomme regenslang en verswatertank! Na wat verwoede pogingen om de slang er anders in te houden is mijn broek helemaal doorweekt. Net als Chris haar hoofd om de hoek van de deur steekt om te vragen waar ik blijf ziet ze mij woedend aan de auto hangen om te proberen deze met schudden zodanig te ontluchten dat er wat water bij zou passen! Helaas ook dit is de oplossing niet, maar in momenten van stress komen de briljantste ideeën. We moeten de camper keren om het vanuit een ander hoek nog maals te proberen.

Inmiddels is het een half uur later, mijn broek vies en nat, maar de tankmeter geeft nog steeds ½ vol aan. Geïriteerd en ietwat gehaast wordt de camper gekeerd, hierin zijn we gelukkig een goed team die dit zeer snel kunnen uitvoeren, waardoor mijn iritatie grens niet verder overschreden wordt.

Met de camper in de nieuwe richting zien we dezelfde taferelen als hiervoor zich afspelen, met als resultaat dat de tank nog steeds op ½ vol staat. Ten einde raad probeer ik nog een keer met de kraan in druppelstand, zo kunnen er toch echt geen luchtbellen ons parten spelen. Maar als ook dit resulteert in een druppelende auto, aangevend dat niets in het gat verdwijnt verlies ik mijn geduld en woedend draai ik in een alles of niets poging, en nat was ik toch al, de kraan met een ruk helemaal open! Tot mijn verbazing zie ik dat onder een luid gegorgel opeens al het water naar binnen gaat! Aha er moet dus voldoende druk op staan!

Bee Farm

Aan de rand van Vernon is de Bijen boerderij "Planet Bee Honey Farm". Op deze farm wordt de wereld van de honing uitgelegd doormiddel van een lezing annex outdoor bezigheid. Ideaal om onze kinderen te introduceren in deze boeiende materie. Maar met mijn gebruikelijke fortuinlijkheid is de imker net vandaag naar een vancy fair. En natuurlijk heeft hij zijn hoofd-bijenkast mee die hij als voorbeeld bij zijn lezing gebruikt. Dus wij treffen het bij de farm, er is vandaag geen imker en geen hoofd bijenkast en geen lezing.

Gelukkig is er wel een reserve kast geinstalleerd waarin we live de bijen hun werk zien doen. Door middel van een lange holle perspex buis hebben de bijen van buiten toegang tot een glazen kast waar een honingraat in staat. Fantastisch om te zien, hoe die bijen aan komen vliegen naar de honingraat kruipen en daar van alles gaan doen. De koningin heeft voor de duidelijkheid een mooie witte stip op de rug, zodat ook Zenno haar feilloos weet te volgen. Op deze manier blijkt het ook fantastisch te zijn voor onze kids, Zenno die de koningin volgt en Zianna die trots "Bai,bai" roepend laat zien dat zij ook weet dat dat bijen zijn.

McDonald Creek

Na het verplichte inkopen van de honing vervolgen we de weg naar McDonald Creek. We rijden door een fantastisch bergachtig landschap waarin de met hoge sparren begroeide bergen afgewisseld worden door verschillende meren en rivieren. En via een pontvaart van zo'n 10 minuten komen we aan bij de campground.

En inderdaad een fantastisch plekje, de Duitsers hebben niets teveel beloofd. Uiteindelijk hebben we een plekje voor twee nachten direct aan het meer. Vlak achter onze tafel is een klein paadje dat zich door de laatste paar bomen kromt, voordat je aan ons prive strandje komt. Hier loopt het strandje zacht glooiend het meer in, dat omzoomd is door beboste bergen. Een paradijsje in Canada.

Helaas zoals die dingen gaan, begint het 's avonds te regenen, en zo verwatert onze tweede dag in het paradijs. Het lijkt erop in de laatste foto van die dag dat Zenno de regen al zag aankomen.

Maar niet getreurd de tijd wordt goed gebruikt door te knutselen, de favoriete hobbie van Zenno. Zo staat deze dag bij Zenno te boek als de mooiste dag tot nu toe.